Verpakking PPWR-ready? Laat je niets wijsmaken.

De Italiaanse fabrikant Cartonpack Group presenteerde een reeks verpakkingsproducten die door haar gelabeld zijn als 'PPWR-ready'.

De verpakkingssector bedient zich al langere tijd van termen als ‘duurzaam’, ‘recyclebaar’ en ‘circulair’. En nu ook steeds vaker: ‘PPWR‑ready’. Maar ‘klaar zijn voor de PPWR’, wat betekent dat juridisch, technisch en praktisch? En wat zijn de risico’s van zo’n claim, zeker nu de deadline van 12 augustus nadert?

Geen wettelijke status

De term ‘PPWR‑ready’ verwijst naar de Europese Packaging and Packaging Waste Regulation (PPWR), de EU-verordening die eisen stelt aan (onder meer) de minimalisering en het hergebruik van verpakkingen.

‘PPWR‑ready’ komt echter nergens in de tekst van die verordening voor. Het is een zelfverklaarde claim, van bedrijven zoals Cartonpack. Wanneer zo’n bedrijf beweert dat een verpakking ‘PPWR‑ready’ is, vult het zelf in wat dat inhoudt. Dat kan variëren van simpelweg voldoen aan de basistekst van de verordening, tot aan de claim dat het product voldoet aan alle toekomstige eisen – wat die ook mogen zijn.

Onzin

Leveranciers gebruiken de term dus als marketinginstrument. Ze geven ermee aan dat hun product naar hun verwachting zal voldoen aan toekomstige verplichtingen.

Maar: die eisen zijn nog lang niet definitief. De concrete eisen, per verpakkingstype, zijn nog onbekend. Ze worden pas duidelijk zodra de EU dat publiceert (naar verwachting ergens tussen nu en 2028). Alvast een product op de markt brengen met het oog op die eisen is dus onzin. 

Nederland

Ook in Nederland wordt de term ‘PPWR-ready’ gebruikt. Een paar willekeurige voorbeelden:

Optimum Group schrijft op haar website dat “de nieuwe Europese PPWR-wetgeving eisen stelt aan herbruikbaarheid, recyclebaarheid en materiaalreductie. Met Optimum Green (PPWR-ready) ben je hier volledig op voorbereid.” Empack Nederland publiceerde een stuk met de titel “PPWR-ready verpakken binnen TailorPack Group” waarin de term ‘PPWR-ready’ als trigger voor het artikel wordt gebruikt. Daarnaast gebruikt Empack de claim ‘klaar voor de PPWR’ in haar eigen programmering rond wet- en regelgeving. Op LinkedIn komen we ook bedrijven tegen die de term bezigen, zoals PRS Pooling, KIVO Flexible Plastics en Kersten Packaging.

Stap voor stap

Het gebruik van de term ‘PPWR-ready’ kan juridische risico’s opleveren. Daarvoor moeten we even kijken wat er vanaf 12 augustus van ons verwacht wordt. Bedrijven en verpakkingen moeten dan ‘compliant’ zijn. In gewoon Nederlands: voldoen aan de eisen die dan bekend zijn. En dat zullen er (nog) niet veel zijn. Toch is dat niet iets om bij achterover te leunen.

De PPWR treedt in werking via een zogenaamd ‘gelaagd proces’. De verordening - zie het als een raamovereenkomst - bevat al een groot aantal verplichtingen, maar ze zijn nog wat algemeen. De EU moet de concrete invulling daarvan, dus de technische data (meetmethoden, certificeringskaders en toetsingscriteria), nog publiceren om die algemene verplichtingen operationeel en meetbaar te maken. Dat gebeurt per productgroep en daarbinnen per verpakkingstype. 

Maar dat proces loopt dus nog. Daardoor weten bedrijven op hoofdlijnen wél wat er moet worden nagestreefd, maar nog niet altijd hoe dat precies moet worden aangetoond. 

Tot 12 augustus hebben bedrijven nog de tijd om documenten op orde te krijgen en hun processen in te richten. Maar daarna moeten ze aantonen dat de algemene verplichtingen op een ‘verdedigbare manier’ zijn vastgelegd. Het gaat dan dus nog niet om het product zelf, maar om de documentatie, de data en de procesvoering eromheen. ‘Compliant’ zijn is voorlopig dus nog vooral een puur administratief gebeuren. Een uitzondering: voor AGF- en voedselverpakkingen zijn er al wel een paar uitgewerkte eisen.

Juridische risico’s 

De vraag is wel wat er gebeurt als een retailer vanaf 12 augustus stelt dat zijn verpakking ‘PPWR‑ready’ is - omdat de leverancier dat in zijn documentatie ook claimde. Mag dat dan ook worden opgevat als ‘compliant’? Juristen wijzen vooral op twee dingen:

Misleidende claim: als een bedrijf suggereert dat het product volledig voldoet aan toekomstige of nog vast te stellen criteria, terwijl dat niet aantoonbaar is, kan dat als misleidend worden aangemerkt. Vooral als het zo ook naar consumenten door-gecommuniceerd wordt. Het raakt ook aan Europese regels inzake oneerlijke handelspraktijken.

Contractuele aansprakelijkheid: retailers die producten inkopen op basis van dergelijke claims kunnen later schade verhalen als de verpakking onvoldoende aansluit bij de uiteindelijke, nog vast te stellen eisen.

Wat te doen?

In de logistiek en verpakkingsindustrie groeit de consensus dat de term ‘PPWR‑ready’ op zich niet verkeerd is. Maar het is onverstandig om het zonder aanvullende kwalificaties ook echt toe te passen, in operationele situaties. Onverstandig voor leveranciers en afnemers. Toch gebruiken? Maak dan expliciet duidelijk wat er met de term bedoeld wordt – en onderbouw dat met relevante (technische) documentatie.