De keten is zo sterk als de zwakste schakel

Innige samenwerking tussen fulfilment en last mile werkt, maar alleen als alle partijen operationeel waarmaken wat ze commercieel beloven.

In februari maakten QLS en GOFO hun samenwerking bekend. Een stabiel, Nederlands familiebedrijf en een Amerikaanse snelgroeier. Het idee is dat zo’n samenwerking voor beide partijen meerwaarde oplevert. Maar het kan ook tegenvallen: de minpuntjes van de zwakste schakel stralen af op de sterkste, waardoor 1 en 1 niet 3 wordt, maar juist minder dan 2. 

Voor- en nadelen

Webshops willen liefst niet afhankelijk zijn van één fulfilmentbedrijf of van één last mile-partij. Meerdere fulfilmentbedrijven naast elkaar inschakelen stuit op praktische bezwaren, maar afhankelijk van de zending of het adres een andere bezorger selecteren kan technisch heel goed. Het is ook iets wat consumenten op prijs stellen; zij kunnen dan kiezen op basis van eerdere (goede of slechte) ervaringen.

Fulfilmentbedrijven bieden om die reden steeds meer last mile-opties aan. De consument waardeert het, dus de webshop vraagt het op zijn beurt aan de ontzorgingspartner.

Maar er is een keerzijde: wie een extra bezorgpartij toevoegt om flexibeler te zijn, haalt ook kwaliteitsrisico’s in huis. Andersom geldt dat natuurlijk ook, maar fouten van het fulfilmentcenter bereiken de media vrijwel nooit. Een fulfilmentpartner is ‘onzichtbaar’, de last mile-partner is juist altijd de kop van jut.

Twee groeiverhalen

QLS en GOFO zijn twee partijen met een totaal ander risicoprofiel. QLS is de gevestigde, stabiele partij in dit verhaal. Het bedrijf ontstond ooit als lokaal bezorgdepot, maar profileert zich inmiddels als e-commerce-fulfilmentspeler met vergaande automatisering. De laatste jaren zette QLS in op schaalvergroting: Waterland stapte aan boord, België werd aangehaakt via ShopWeDo en eind 2025 volgde ook J&J Global Fulfilment in de UK. QLS wil breder, internationaler en technologischer worden, maar in een beheersbaar tempo.

GOFO laat een heel ander groeipatroon zien. De onderneming werd pas in 2023 in de VS opgericht, kwam in 2025 op de Nederlandse markt en bouwde sindsdien aan een netwerk met een centrale hub in Amsterdam en distributiepunten in onder meer Boxtel en Rotterdam. In 2025 nam GOFO ook Cirro Parcel over, waarmee het in één klap extra Europese infrastructuur en knowhow binnenhaalde. Op LinkedIn en in een gesponsord Twinkle-verhaal werd GOFO daarna neergezet als een ‘nieuwe, alternatieve pakketvervoerder’ voor heel Nederland.

Maar wel met alle groeistuipen van dien. Want terwijl GOFO zichzelf neerzette als betrouwbare uitdager, was er ook veel aandacht voor klachten over verkeerd geleverde, kwijtgeraakte of slordig achtergelaten pakketten. 

Strategisch

De officiële lezing is dat QLS met GOFO haar webshops niet alleen meer keuze biedt, maar ook meer ‘grip’ op het proces, zelfs tot aan de voordeur. De betrokken partijen hebben het dan over een totale end-to-end e-commercelogistiek voor de meer dan 3.000 webshops. 

Maar QLS-ceo Quincy Boogers zegt in TTM nog iets anders, namelijk dat “het diversifiëren van ons last-milenetwerk essentieel” is. Dat is een nette manier om te zeggen dat een extra last mile-partner niet alleen een handreiking is naar webshops en consumenten, maar dat er ook een strategisch belang voor QLS zelf is. Want wie meerdere bezorgopties in zijn fulfilmentproces kan inbouwen, krijgt meer speelruimte in de operatie. Maar dus ook bij de onderhandelingen over tarieven en SLA’s met andere bezorgpartijen.

Met de billen bloot

Voor een fulfilmentbedrijf zijn er dus meerdere motieven denkbaar om de bezorging naar je toe te trekken. Consumentenwensen, webshopwensen, minder afhankelijkheid (of andersom: meer bezorgopties) en last but not least: een sterkere positie in de tariefonderhandelingen.

Maar er is ook een groot nadeel: het wordt moeilijker om bezorgproblemen ‘weg te verklaren’. De fulfilmentpartner kan zich niet meer verschuilen achter ‘het lag aan de bezorger’.