Ekoplaza laat Uber bezorgen: een nieuwe doelgroep of imagoschade?

Uber Eats maakte deze week bekend dat het de bezorging voor Ekoplaza Foodmarqt gaat doen. Het biologische assortiment van Foodmarqt wordt on demand beschikbaar via Uber, eerst in Amsterdam en Den Haag.

Als twee totaal verschillende partijen gaan samenwerken, is het altijd interessant om te overdenken wie daar het meeste voordeel bij heeft. De vraag is: wat gebeurt er als een duurzame, biologische supermarktformule zich inlaat met de logica van snelle on-demand bezorging? Wat levert een huwelijk op tussen enerzijds een winkel met een duidelijk profiel en dito doelgroep en anderzijds een indifferente, voor-elk-wat-wils bezorger?

Alleen maar voordelen?

Uber noemt het een stap richting een breder platform voor maaltijden én dagelijkse boodschappen. Het maakt Uber daarom niet zo heel veel uit, van wie de spullen komen. SPAR City, Amazing Oriental en Grapedistrict waren al partners en nu dus ook Foodmarqt.

Foodmarqt ziet het als een service-uitbreiding. De samenwerking wordt gepresenteerd als een mooie aanvulling op winkels en webshop én als manier om via fast delivery nieuwe klanten te vinden. Hans van Mierlo, marketingmanager van Ekoplaza, vertelt in de Levensmiddelenkrant: “In onze Foodmarqts liggen volop heerlijke biologische producten voor elk eetmoment. Via fast delivery bedienen we een nieuwe groep klanten en breiden we onze service uit. Klanten kunnen via Uber kiezen uit ruim drieduizend biologische producten, die gemakkelijk worden thuisbezorgd. Zo maken we biologisch nog beter bereikbaar in de stad, op elk moment van de dag.”

Winkel wordt fulfilmentcenter

Dat is allemaal ‘voorkant’. Maar aan de achterkant verandert zo’n lokale winkel steeds meer in een microwarehouse en -fulfilmentcenter, waarvoor Uber hartelijk dank zegt. Op de Uber Eats-pagina van Ekoplaza Foodmarqt aan de Haarlemmerstraat zijn namelijk niet alleen wat snelle impulsaankopen te zien, maar een compleet aanbod - waaronder verse groente en fruit, brood, vlees, zuivel en eieren.

Medewerkers moeten nu (snel!, snel!) orders picken tussen de gewone klanten door. Voorraad moet niet alleen in het systeem kloppen, maar ook op echt het schap liggen. Operationeel betekent dat: meer druk op het winkelproces en meer laveren in een fysieke inrichting die niet is ontworpen voor een klant die Uber heet.

Kwetsbare verslogistiek

Daar komt een tweede bezwaar bij: voor verse producten -bio of niet, maar ‘vers’ is de USP- is betrouwbaarheid superbelangrijk. Hoe wordt op de fiets, in een rugzak, de temperatuur van bijvoorbeeld vlees gewaarborgd? Komt het fruit ongebutst aan? Voor Uber ligt hier trouwens net zo goed een valkuil: een rugzak met bananen, bevroren vlees en verse aardbeien heeft een hoog afbreukrisico. Last mile specialisten weten dan: een van die drie komt misschien niet ongeschonden aan. Dat kan dus per aflevering duurder uitpakken, dan Uber denkt.

Ongemakkelijk spanningsveld

Kortom: Foodmarqt hanteert een premiumformule met een nadruk op verse, biologische producten. Voor mensen die ‘bewust’ leven. Het gaat over ‘kwaliteit’ en het ademt bijna een slowfoodimago. Maar Uber verkoopt juist snelheid. Kwaliteit is zelfs (nog) helemaal niet aan het merk verbonden.

De vraag is niet of de klant de samenwerking handig vindt -dat antwoord kennen we al- maar of het beheersbaar en geloofwaardig kan zijn zonder het duurzame en ‘verse’ verhaal uit het oog te verliezen. Fast delivery betekent per definitie veel kleine ritten, met meer stopmomenten en minder bundeling dan klassieke bezorgmodellen.

Juist voor een winkel die zich profileert met duurzame keuzes is dat een ongemakkelijk spanningsveld. Maak je biologisch hiermee inderdaad beter bereikbaar voor een nieuwe doelgroep? Of organiseer je vooral een extra laag stedelijke distributie boven op de toch al drukke binnenstad, met als gevolg een kapitaalvernietiging van Foodmarqt’s merkbeleving? We gaan het zien.