Bio-regelgeving gaat op de schop. En dat raakt ook de logistieke keten.

De EU gaat de regelgeving voor biologische levensmiddelen herzien. Men wil daarmee het officiële biolabel (het bekende groene blaadje) ‘geloofwaardiger’ maken. Voor logistieke partijen toch ook iets om even bij stil te staan.

De Europese Commissie wil de bestaande regelgeving, die pas sinds 2022 van kracht is, vereenvoudigen en tegelijkertijd zorgen voor een eerlijke concurrentie tussen Europese en importerende producenten. Mogelijk anticipeert men daarmee op de Mercosur-handelsovereenkomst.

De focus ligt op het voorkomen van misbruik van termen als ‘biologisch’, ‘ecologisch’ en ‘organisch’. Spanje pleit er bovendien voor dat het label uitsluitend gebruikt mag worden voor producten die volledig aan de EU-normen voldoen. Ook wordt gepleit voor meer duidelijkheid in de wetgeving en strengere controle- en certificeringsregels, vooral richting de detailhandel.

Gelijk speelveld

Een belangrijke aanleiding is het huidige systeem van ‘gelijkwaardigheid’ voor importproducten uit derde landen. Dit systeem maakt het mogelijk dat producten van buiten de EU als biologisch worden verkocht, zelfs als zij niet exact aan dezelfde regels voldoen als EU-producten.

Organisaties uit de sector reageren gemengd. Zo bestaan er bijvoorbeeld zorgen over tropische ingrediënten, die praktisch niet aan de standaard zullen kunnen voldoen, maar onontbeerlijk zijn voor de voedselindustrie.

Volgens de Commissie kan de aanpassing leiden tot een besparing van bijna 48 miljoen euro aan administratieve lasten voor bedrijven, producenten en overheden.

Ketenbegrip, dus ook logistiek

Omdat ‘biologisch’ een juridisch ketenbegrip is, raken de aangescherpte EU-bioregels de volledige keten, niet alleen primaire producenten. Dat betekent dat ook logistieke tussenschakels (transport, opslag, verpakken, overslag, handel) gevolgen kunnen ondervinden van de strengere regels rond het EU-biolabel. Extra administratieve regeldruk en controle kan zo’n gevolg zijn.

Binnen de EU-biowetgeving is ‘biologisch’ niet alleen een producteigenschap, maar ook een proces- en controlesysteem van boer tot bord. Dat houdt in:

·   traceerbaarheid door de hele keten;

·   fysieke en administratieve scheiding van bio en niet-bio;

·   certificering en controle van alle betrokken schakels;

·   sluitende documentatie (transportdocumenten, opslagregistraties).

 

Voor logistieke partijen kan dit concreet betekenen:

·   meer en strengere documentatie-eisen (bijv. herkomst bij import);

·   extra controles bij overslag, opslag en herverpakken;

·   strengere eisen aan scheiding van goederenstromen;

·   mogelijk vaker audits of uitgebreidere inspecties;

Zeker bij importstromen uit derde landen wordt de positie van logistieke schakels gevoeliger: zij zijn het schakelpunt waar EU-normen en niet-EU-praktijken samenkomen.